بیماری لپ تاپی

اگر از لپ‌تاپ استفاده می‌کنید مراقب سندرم پوستی باشید...

آنچه که در این چند روزه در سایت‌ها و وبلاگ‌های انگلیسی مطرح شده، بحث جدیدی در مورد آسیبی است که ممکن است قرار دادن لپ‌تاپ‌ها بر روی پاهای‌مان ایجاد نماید. اکثر کاربران هنگام کار با لپ‌تاپ و یا نِت‌بوک‌ها، آن‌ها را در تماس با پوست خود قرار می‌دهند که این محل بیشتر بر روی پاها و بالای زانوها است. همانطور که می‌دانید، گاهی حرارتی که از زیر لپ‌تاپ‌ها خارج می‌شود می‌تواند بسیار شدید باشد. تهویه دستگاه شما هر چقدر هم که ایده‌آل باشد باز هم این اتفاق می‌افتد. گرمای ناشی از این عمل به پوست شما منتقل می‌شود و این کار به مرور زمان باعث ایجاد آسیب‌های جدی به بدن می‌گردد.

بر اساس تحقیقات جدیدی که محققان سوئیسی انجام داده‌اند و بسیاری از سایت‌های پزشکی و سایت‌های فناوری نظیر slashgear، crunchgear، gizmodo و Cnet آن‌را عنوان کرده‌اند (که متاسفانه کمتر سایت و وبلاگ فارسی‌ای این خبر مهم را پوشش داده)، تماس طولانی مدت لپ‌تاپ ها با پوست بدن می‌تواند باعث ایجاد سندرمی به نام Toasted Skin یا پوست تُست شده گردد (پزشکان عزیز، در صورت وجود نام فارسی معتبر لطفا بیان کنند). از علائم ایجاد این عارضه می‌توان به تغییر رنگ محل تماس پوست با لپ‌تاپ و تیره شدن آن قسمت اشاره کرد. هرچند که طبق گفته Andreas Arnold و Peter Itin (محققان سوئیسی)، این سندرم در اکثر موارد بی‌ضرر است اما گاهی ممکن است باعث آسیب‌های دائمی پوستی شود و در موارد نادر حتی می‌تواند منجر به سرطان پوستی گردد.

سندرم Toasted Skin چیز جدیدی نیست. در گذشته نیز افرادی که در کنار کوره‌های لوکوموتیو و یا کوره‌های چوب و ذغال‌سنگ کار می‌کردند هم با این عارضه مواجه می‌شدند. حتی امروزه در برخی افرادی که از پتوهای برقی برای گرمای خود استفاده می‌کنند این مورد دیده می‌شود. در مطالعات جدید محققان، آن‌ها با پسر ۱۲ ساله‌ای مواجه شدند که علائم سرخ شدگی و تغییر رنگی را روی ران پای چپ خود داشت. آن‌ها پس از تحقیق متوجه شدند که گرمای مضاعفی که از لپ‌تاپ پسر بچه خارج می‌شده در طرف چپ آن بوده که به احتمال زیاد ناشی از حرارت خارج شده از از پردازنده لپ‌تاپ بوده است.

نام لاتین این سندرم erythema ab igne می‌باشد. باید توجه داشته باشید باشید که شدت وقوع این عارضه بستگی به نوع پوست شما و مدت زمانی است که لپ‌تاپ با سطح بدن‌تان تماس دارد. این زمان می‌تواند از ۳۰ دقیقه شروع شود و تا ساعت‌ها (به خصوص هنگام بازی و یا انجام کارهای طولانی مدت) ادامه یابد. کاهش جریان خون در ناحیه مربوطه (که hemostasis نامیده می‌شود) باعث ایجاد علائمی نظیر تصویر بالا می‌گردد که به صورت تیرگی‌هایی مشبک نمایان می‌شود. بر اساس مطالعات، گرمای ساطع شده از لپ‌تاپ‌ها بین ۱۱۰ تا ۱۵۰ فارنهایت است بنابر این، شاید بهتر باشد که هنگام کار، وسیله‌ای مانند بالش و یا پَدها مخصوص این‌کار را بین پاها و لپ‌تاپ‌تان قرار دهید و یا در کل از میز استفاده نمایید.
 با توجه به طیف گسترده کاربرانی که از لپ‌تاپ استفاده می‌کنند از شما تقاضا داریم تا این مورد را به همه اطلاع دهید تا با جلوگیری از آن باعث کاهش خطر احتمالی آن شوید. با به اشتراک گزاری این مطلب نیز، کمک بزرگی در این راستا انجام خواهید داد. اگر شما نیز اطلاعاتی در مورد این سندرم دارید، در بخش نظرات آن‌را با دیگران در میان بگذارید...

مرغی در ایران که تخم مستطیلی میگذارد!!

این مرغ با گذاشتن تخم های مستطیل، گرد، هلالی، بیضی و شیاردار موجب حیرت مردم شده است...

مدیر دامپزشکی شهرستان آبدانان گفت: مرغی در آبدانان تخم های غیرمعمول مستطیلی شکل گذاشته است!
دکتر عسگر درویشی با بیان اینکه مرغی در روستای «چم کبود» شهرستان آبدانان در یک پدیده ای نادر تخم هایی با اشکال و اندازه های متفاوت می گذارد گفت: این مرغ با گذاشتن تخم های مستطیل، گرد، هلالی، بیضی و شیاردار موجب حیرت مردم شده است.
درویشی با بیان اینکه علت این تخم گذاری عارضه تخمدانی اعلام شده است اضافه کرد : تخم های این مرغ با توجه به احتمال مسموم بودن، برای انسان غیرقابل استفاده است.
مدیر دامپزشکی شهرستان آبدانان همچنین با اشاره به اینکه تخم های این مرغ علاوه بر اندازه های مختلف، بدون زرده نیز هستند بیان کرد: تمام حرکات و نوع تغذیه این مرغ خانگی عادی بوده و این گونه مریضی غیرقابل درمان است.
وی خاطر نشان کرد : این پدیده بی سابقه باعث شده که تعداد زیادی از مردم شهر و روستا به خانه صاحب این مرغ مراجعه و از این تخم مرغ ها که در یک سبد بزرگ گذاشته شده، دیدن کنند
خانم عزیزی صاحب این مرغ نیز گفت : بیش از یکسال و نیم است که این مرغ را در خانه مواظبت می کنم و تاکنون هیچ گونه عمل و حرکت غیرطبیعی از آن مشاهده نکرده ام.
وی تصریح کرد: از یک ماه پیش تاکنون، این مرغ روزانه یک عدد تخم در ابعاد و اوزان مختلف با اشکال، گرد، مستطیل، هلالی، بیضی و شیاردار می گذارد و با این رخداد نادر تعجب همه روستاییان را بر انگیخته است.

چطور دستگاه USB را بدون انجام مراحل Safe Removal خارج کنیم؟

بهترین راه برای در آوردن USB در ویندوز استفاده از روش Safe Removal است، اما این کار ممکن است کمی سخت باشد! اگر دستگاه USB خودر را روی روش quick removal تنظیم کنید دیگر نیازی به روش Safe Removal نیست.

ماندانا سجادی: دستگاه USB را می‌توان بدون کوچکترین وقفه از کامپیوتر بیرون کشید. استفاده از Safe Removal  مانع از راحتی و سرعت انجام کار می‌شود.
در اینجا به شما روشی را معرفی می‌کنیم که تنها با یک عملیات ساده دستگاه USBquick removal تنظیم کنید. خود را روی روش
 
قدم اول: پس از اتصال دستگاه USB به کامپیوتر سراغ "device manager" رفته و آن را انتخاب کنید.

 

دلیل داد زدن!!! ( فوق العاده خواندنی )

استادى از شاگردانش پرسید: چرا ما وقتى عصبانى هستیم داد می‌زنیم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگین هستند صدایشان را بلند می‌کنند و سر هم داد می‌کشند؟


شاگردان فکرى کردند و یکى از آن‌ها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسردیمان را از دست می‌دهیم.

استاد پرسید: این که آرامشمان را از دست می‌دهیم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می‌زنیم؟ آیا نمی‌توان با صداى ملایم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگین هستیم داد می‌زنیم؟


 شاگردان هر کدام جواب‌هایى دادند امّا پاسخ‌هاى هیچکدام استاد را راضى نکرد.

سرانجام او چنین توضیح داد: هنگامى که دو نفر از دست یکدیگر عصبانى هستند، قلب‌هایشان از یکدیگر فاصله می‌گیرد. آن‌ها براى این که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند. هر چه میزان عصبانیت و خشم بیشتر باشد، این فاصله بیشتر است و آن‌ها باید صدایشان را بلندتر کنند.


سپس استاد پرسید: هنگامى که دو نفر عاشق همدیگر باشند چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها سر هم داد نمی‌زنند بلکه خیلى به آرامى با هم صحبت می‌کنند. چرا؟ چون قلب‌هایشان خیلى به هم نزدیک است. فاصله قلب‌هاشان بسیار کم است


استاد ادامه داد: هنگامى که عشقشان به یکدیگر بیشتر شد، چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها حتى حرف معمولى هم با هم نمی‌زنند و فقط در گوش هم نجوا می‌کنند و عشقشان باز هم به یکدیگر بیشتر می‌شود.


سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بی‌نیاز می‌شوند و فقط به یکدیگر نگاه می‌کنند. این هنگامى است که دیگر هیچ فاصله‌اى بین قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد

اختراعات جالب دنیا در حمل‌ونقل+عکس

در دنیای مدرن امروزی تعداد بسیار اندکی از ایده‌های جابجایی از نقطه «الف» به نقطه «ب» توانسته‌اند به اندازه «کوله‌پشتی شخصی جت» مشهور شوند. تا به حال در کتاب‌های مصور، رمان‌های علمی- تخیلی، فیلم‌های هالیوودی و حتی برنامه‌های مختلف سیرک‌ها، شاهد ظهور ماشین‌هایی بوده‌ایم که به جنگ جاذبه زمین و حتی ترافیک آمده‌اند. با اینکه امروز هیچ‌کس با کوله‌پشتی پرنده‌ای که شان کانری در جیمز باند (Thunderball 1965) داشت، این طرف و آن طرف نمی‌رود اما اختراع وسایل تخیلی، نوشتن طرح و به نمایش گذاشتن این طرح‌ها به طرز عجیبی به سیستم حمل و نقل و جابجایی دنیای واقعی مرتبط شده است.

ایده‌هایی شبیه به ملخ هواپیمایی که لئوناردو داوینچی اختراع کرد، یا مواد سبکی که باکمینستر فولر در طراحی‌های غول‌پیکر نظامی به کار برد، باعث الهام‌بخشی به نسل امروز وسایل نقلیه هوایی، زمینی و دریایی شده است. حتی مشابه پرواز فانتزی «اتوبوس شوالیه» در جلد سوم داستان هری پاتر هم برای هماهنگ‌سازی سیستم حمل‌ونقل عمومی با نیاز مردم، مورد بررسی قرار گرفته است.
خبر آنلاین به نقل از نشنال جئوگرافیک نگاهی به برخی از این اختراعات عجیب و غریب انداخته که راه‌های هوشمندانه‌تری از سیستم جابجایی آینده را به تصویر کشیده‌اند و بعضی از آن‌ها کاملا سرگرم‌کننده هستند.

کوله‌پشتی پرتابی:
حدود ۵۰ سال پیش، خلبان یک کوله‌پشتی پرتابی (Jet Pack) به نام هارولد (هال) گراهام با یک کمربند موشکی ۶۴ کیلوگرمی شرکت «Bell Aerosystems» تا ارتفاع ۳۴ متری مانور داد. چند ماه بعد هم گراهام توانست رکورد «اولین پرواز ارتفاع آزاد یک انسان با یک کمربند موشکی» را از آن خود کند.

البته این رویا هنوز هم صحیح و سالم است. همان‌طور که در عکس می‌بینید، فردی در حال پرواز روی ایالت دنور، کلورادو، با یک جت‌پک رکاب‌دار است. شرکت سازنده این کوله‌پشتی پرتابی، Jetpack International، تا به حال سه مدل مختلف کوله‌پشتی پرتابی را طراحی کرده که هر کدام بیش از ۸۱ کیلوگرم وزن دارند. یکی از این مدل‌ها، فقط به خلبان‌های آموزش‌دیده فروخته شد؛ این مدل می‌تواند تا ارتفاع ۷۶ متری در هوا بالا برود و به مدت ۹ دقیقه تا ۱۸ کیلومتر جابجا شود.

خودروی خودکار:
استقلال و حریم وسایل نقلیه شخصی را در نظر بگیرید، تمایل انسان به گیجی و حواس‌پرتی را از آن کم کنید و در نهایت یک شوفر مجازی به این مجموعه اضافه کنید. حالا چه دارید؟ خودرویی خودکار که، به فرض، می‌تواند فشار روانی مسافران را از بین برده و آزادراه‌ها را با آرامش بیشتری طی کند. به هر حال این ایده‌ای است که پشت خودروهای بدون راننده وجود دارد که توجه خودروسازان و شرکت‌های فناوری مدرن را روز به روز بیشتر به خود جذب می‌کند.

مدل‌های نمایشی مشابهی که گوگل، بی‌ام‌و، ولوو، جنرال‌موتورز، دانشگاه استنفورد و دیگران ساخته‌اند، توانسته خودروهای معمولی را اصلاح کند. اما طراحان سعی دارند ایده‌های بیشتری از خودروهای آینده را به تصویر بکشند؛ مثل همین نمونه‌ای که در عکس می‌بینید و کار فروشگاه طراحی صنعتی سان‌فرانسیسکو Mike & Maaike است. این خودرو که Atnmbl نام گرفته، (autonomobile که از دو کلمه Autonomy به معنی مستقل و خودمختار و automobile به معنی خودرو، مشتق شده)، دارای ۷ صندلی، یک فرمان، پدال ترمز و صندلی راننده است. این خودرو الکتریکی است و با انرژی خورشید کار می‌کند و مدلی رویایی برای سال ۲۰۴۰ / ۱۴۱۹ است.
البته فناوری خودروهای خودکار روی بعضی از خیابان‌های عمومی امروزی آزمایش شده و مدیر اجرایی جنرال‌موتورز، آلن تاوب اخیرا گفته که احتمالا تا آخر این دهه، شاهد حضور وسایل نقلیه‌ای خواهیم بود که تا اندازه‌ای می‌توانند خود را برانند.

آلباتروس سبک‌وزن:
وقتی یک جفت پای قدرتمند داشته باشید، چه احتیاجی است به سوخت موشک؟! عکسی که می‌بینید، نمایش مقتدرانه صف بلندی از مهندسان و خلبان‌های ورزشکار است که محدودیت‌های جایجایی زمینی، هوایی و دریایی با نیروی انسانی را کنار زده‌اند. آلباتروس سبک‌وزنی که در عکس می‌بینید، در سال ۱۹۷۹/ ۱۳۵۸ به عنوان اولین هواپیمایی که با نیروی انسان پرواز می‌کرد، وارد شبکه حمل و نقل انگلستان شد.

پائول مک‌کریدی با حمایت شرکت DuPont، توانست سبک‌وزن‌ترین هواپیما را از لوله‌های فیبر کربن، چوب بالسا (نوعی چوب بسیار سبک)، پلی‌استر شفاف، به علاوه مقداری سیم و فوم بسازد. او بین سال‌های ۱۹۵۹/ ۱۳۳۸ تا ۱۹۸۰/ ۱۳۵۹ مشغول طراحی و ساخت تعدادی هواپیما بود که با نیروی انسان و خورشید حرکت می‌کنند و در سال ۱۹۷۱/ ۱۳۵۰ AeroViroment را تاسیس کرد؛ شرکتی که امروزه به عنوان تولیدکننده سیستم‌های هواپیمای بدون سرنشین و تامین تجهیزات خودروهای الکتریکی شناخته شده است.
پرواز ۳۶٫۲ کیلومتری آلباتروس کمتر از ۳ ساعت طول کشید؛ یک ساعت بیشتر از آن‌چه پیش‌بینی شده بود و برایان آلن، دوچرخه‌سوار مسافت‌های طولانی با وجود گرفتگی عضلات پا و کم‌آب شدن بدن در این سفر خسته‌کننده روی آب، نیروی مورد نیاز آلباتروس ۳۲ کیلوگرمی را تامین کرد. وی بعدها به AeroViroment گفت «در آن پرواز، ناشناخته‌های زیادی وجود داشت که من مطمئن نبودم از پسش بربیایم، اما مطمئن بودم که از هر منبع نیرویی برای تلاشم استفاده خواهم کرد».

فواره آبی رقـاص در دبی ! + عکس

در این بخش تصاویری جالب از "فواره رقاص" که در شهر دبی قرار دارد مشاهده می کنید.

روزانه شمار زیادی از مردم از اقصی نقاط جهان برای دیدن این فواره رقاص در اطراف آن جمع می شوند.

این فواره رقاص دربین سه اثر مهم و حایز اهمیت شهر دبی یعنی برج خلیفه، مول دبی و بازار دریاها قرار دارد.